Niedziela, 2018-10-21

Bractwo NMP

Bractwo Pocieszenia Najświętszej Maryi Panny

mbp
 
Szerzeniu kultu Matki Bożej służyły różne bractwa, które franciszkanie zakładali przy swoich kościołach. Wśród wiernych najbardziej rozpowszechniły się bractwa różańcowe, szkaplerzne oraz Pocieszenia Najświętszej Maryi Panny, którego celem była m. n. walka z wadami społecznymi poprzez nawrócenie i umartwienie oraz dążenie do nawrócenia grzeszników. Tytuł obrazu Matki Bożej Pocieszenia powstał w związku z bractwem tejże nazwy, które istniało kiedyś przy kościele franciszkanów Sanoku. Trudno ustalić, kiedy zostało założone i jak rozwijała się jego działalność. W 1783 r. wszystkie bractwa przy sanockim kościele franciszkanów zostały zniesione dekretem cesarza Józefa II. Ich dokumenty zostały przekazana do kurii biskupiej w Przemyślu, gdzie zaginęły. Zachowała się jednak wzmianka z 1777 r. w spisie bractw, w którym zapisano, że na zakup pasków rzemiennych członkowie wydali 5 zł i 16 gr. Nosili oni paski, na wzór augustianów, były one symbolem pokuty i umartwienia. Dlatego bractwo nazywano także Bractwem Paska Rzemiennego. Inna nazwy brzmiały: Arcybractwo Paska Najświętszej Maryi Panny oraz Arcybractwo Pocieszenia Najświętszej Maryi Panny, św. Augustyna i św. Moniki. Pierwsze bractwo powstało w przy kościele augustianów w Bolonii, a w Polsce (również przy kościołach augustianów) w Warszawie (w XVI w.) i w Lublinie. W XVII i XVIII w. powstały bractwa o tej nazwie również przy kościołach. W karcie wpisowej do Arcybractwa czytamy, że jego “celem jego jest szczególna cześć Matki Bożej pod wezwaniem Matki Bożej Pocieszenia. Cześć ta polega na tym, aby: nosić na sobie poświęcony pasek, odmawiać codziennie modlitwy odpustowe i naśladować NMP Pocieszenia. Członkowie bractwa winni wystrzegać się grzechów, zwłaszcza złych nałogów i gorszącego życia, a mianowicie starać się gorliwie za przykładem NMP o cnoty: żywą wiarę, nadzieję, miłość Boga i bliźniego, pokorę, sprawiedliwość, czystość obyczajów, wstrzemięźliwość, zgodliwość i in., które mają zdobić życie prawdziwie chrześcijańskie. Przez to zapewnia sobie pociechę NMP w różnych uciskach, utrapieniach, cierpieniach i Jej osobliwą opiekę w życiu i przy śmierci. Również mają się starać naśladować życie patronów arcybractwa, tj. św. Augustyna w jego niezachwianej wierze i gorącym umiłowaniu Pana Boga oraz św. Monikę w jej bezgranicznej wytrwałości i ufności w Bogu”. Wspomnianymi wyżej modlitwami odpustowymi była codzienna koronka NMP, składająca się z 13 “Ojcze nasz” i jednego “Zdrowaś Maryjo”. Odmawiało się je ku czci 12 apostołów i Jezusa Chrystusa – Króla apostołów. Na końcu koronki odmawiało się antyfonę “Witaj, Królowo” ku czci Matki Bożej, a kto jej nie umiał, dodatkowo odmawiał 5 “Zdrowaś Maryjo”. Przy odmawianiu posługiwano się specjalną koronką. Członkowie bractwa zbierali się w Sanoku na nabożeństwa w kaplicy brackiej, gdzie uczestniczyli we wspólnotowej Mszy św. albo nabożeństwach brackich. Często po przyjęciu Komunii św. wierni należący do bractwa, odmawiali akt ofiarowania się Najświętszej Maryi Pannie, Matce Pocieszenia. Brzmiał on następująco: “Ja…, Najświętsza Maryjo Panno, Matko Boża Pocieszycielko strapionych, Ciebie dziś biorę sobie za Panią i Matkę i obiecuję Ci służyć w tym pobożnym Arcybractwie i mocno postanawiam nigdy Cię nie opuszczać i czci Twojej zawsze bronić. Proszę Cię, byś mnie przyjęła między swoje sługi i łaskawie ratowała we wszystkich potrzebach i przygodach, a w godzinie mojej śmierci łaskawie przybyła mi na pomoc jako Matka Pocieszycielka. Amen”.